Een woordje uitleg

Wel, wat doe ik hier opeens op deze blog, die geeneens van mij is ? Ik zou kunnen beweren dat ik met mijn geweldige hacking skills de Makke zwaar te kakken heb gezet, maar niets is minder waar. Op een halfzatte avond in de Rumba namelijk, zat ik Makke zoals steeds weer te ‘dissen’ om de bedenkelijke kwaliteit van z’n posts. IK zou daar weleens verandering in brengen. Na een kort maar hevig handgemeen waarbij ons beider bloedgroepen elkaar leerden kennen, nam ik terug plaats achter de draaitafels, klaar om het hele voorval te vergeten. Kort daarop echter kreeg ik een mail met de volgende verontrustende woorden: ‘Makke has invited you to join…’. De woorden stonden in de juiste volgorde, wat het makkelijk maakte om ze te lezen en aldus de boodschap te ontcijferen. 'Verdomme, nu zal ik me dus nóg eens moeten bewijzen!' dacht ik terstond en ook nu weer.
Nu heb ik dus twee blogs waarop ik mijn allerdiepste gevoelens kan posten; want, zoals mijn grootmoeder - niet altijd, maar toch vrij vaak - zei wanneer ze in de soep met balletjes roerde: ‘’Blogs zijn als een stel tieten, met één ben je niks, met twee daarentegen!’’. Ik denk toch dat het dat was wat ze zei. Ik kan het natuurlijk verkeerd verstaan hebben, doordat ze bijvoorbeeld net op een balletje aan het kauwen was, om maar iets te zeggen, of misschien omdat de buren met een gigantische boor een schilderij van Tuymans poogden aan hun muur te hangen. Wie zal het zeggen? En in welke taal?